Ekonomia

Cykl koniunkturalny oznacza okresowo powtarzające się zmiany poziomu głównych wielkości makroekonomicznych takich jak: popyta globalny, podaż globalny, zatrudnienie, ceny, płace, zyski, stopa bezrobocia itp.

Cykl świński, cykl plam na słońcu (teoria Jevons’a),cyklu polityczny (każda ekipa która jest
u władzy na 1.5 roku do 2 lat przed nowymi wyborami zaczyna luzować politykę, nie podwyższa podatków a po zostaniu na drugą kadencję robi porządek, podejście restrykcyjne), teoria Schumpeter’a, cykl krótki (Kitchin’a) – od 3 do 5 lat, cykl średni (Juglar’a) – od 8 do 10 lat, cykl długi (Kondratiew) – długie fale Kondratiewa od 40 do 60 lat.

Pierwszym czynnikiem powstania cykli był kryzys w roku 1825 – kryzys spowodowany zakończeniem wojen napoleońskich. 1870 -1873 – kryzys europejski, Wielki kryzys 1929 – 1933, Wielki kryzys 1973 – 1974 – pierwszy kryzys naftowy.

Cykl Juglar’a – tzw. cykl klasyczny

W fazie kryzysu spada popyt globalny i podaż globalna, ceny, ceny, zyski przedsiębiorstw spadają, rośnie bezrobocie i stopa procentowa, deflacja to kryzys.

Kryzys określa się w literaturze jako mechanizm czyszczący gospodarkę – czyści się z podmiotów najmniej efektywnych.

Kryzys kończy się kiedy z rynku odpadną wszystkie przedsiębiorstwa najsłabsze a pozostaną na nim przedsiębiorstwa najsilniejsze, produkujące po najniższych kosztach produkcji, które przy bardzo niskich zyskach potrafią przetrwać przez długą fazę depresji (faza depresji jest najdłuższą fazą w cyklu). Wszystkie te wartości są na bardzo niskim poziomie, w fazie depresji dochodzi do zrównania popytu i podaży ale na najniższym z możliwych poziomów. Rynki są zrównoważone. Brak równowagi istnieje tylko na rynku pracy i kredytów.

Faza depresji przeradza się w fazę ożywienia w momencie nałożenia się na siebie dwóch rodzajów inwestycji, tzw. restytucyjnych czyli odtworzeniowych oraz inwestycji nowych, których celem jest obniżenie kosztów produkcji.

Zysk, który otrzymuje przedsiębiorstwo z obniżenia kosztów produkcji to zysk nadzwyczajny.

Rozkwit zaczyna się wtedy gdy główne wartość makroekonomiczne przekroczą wartość sprzed kryzysu.

Cykl uległ spłaszczeniu, czyli zmalała amplituda wahań w cyklu. Występują dwie fazy, faza recesji (połączenie kryzysu i depresji) i ekspansji (połączenie rozkwitu i ożywienia).  W cyklu współczesnym nie występują zjawiska cen i płac, ceny i płace stale rosną głównie ze względu na wmontowanie w mechanizm gospodarczy inflacyjnej spirali cenowo płacowej. Kryzys nadprodukcji został połączony z kryzysami w innych sferach funkcjonowania gospodarki, np. kryzysy walutowe i finansowe, żywnościowe, demograficzne. Cykl współczesny jest cyklem globalnym, jeżeli w jakimkolwiek kraju wybucha kryzys to rozpowszechnia się on błyskawicznie na pozostałe kraje.